سود اسمی، زیان عملیاتی؛ چالش‌های قدیمی همچنان پابرجاست

به گزارش خبرنگار اخباربانک، درآمد تسهیلات اعطایی و سپرده‌گذاری‌ها نسبت به دوره مشابه سال قبل افزایش یافته که در نگاه نخست می‌تواند نشانه بهبود عملکرد تلقی شود. با این حال بررسی جزئیات نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از این رشد، ناشی از افزایش نرخ‌ها و تورم پولی است، نه بهبود کیفیت پرتفوی تسهیلات یا افزایش بهره‌وری منابع.
از سوی دیگر، درآمدهای کارمزدی بانک رشد محدودی داشته و همچنان سهم ناچیزی در ترکیب درآمدی بانک ایفا می‌کند؛ موضوعی که نشان می‌دهد بانک گردشگری هنوز نتوانسته از ابزارهای نوین بانکی و خدمات غیرمشاع برای ایجاد درآمد پایدار استفاده کند.

هزینه‌های افسارگسیخته؛ پاشنه آشیل بانک
بزرگ‌ترین چالش بانک گردشگری در این دوره، رشد سنگین هزینه سود سپرده‌ها است. این بانک در دوره 9 ماهه بیش از 53 همت سود به سپرده ها پرداخته که این رقم در مدت مشابه سال قبل بیش از 32 همت بود.هزینه‌های مالی با شتابی بالاتر از درآمدها افزایش یافته و عملاً حاشیه سود بانک را تخریب کرده است. این موضوع بیانگر ناترازی مزمن منابع و مصارف و وابستگی بانک به جذب سپرده‌های گران‌قیمت است.
علاوه بر آن، هزینه‌های اداری و عمومی نیز در سطح بالایی قرار دارد که با مقیاس درآمدی بانک تناسب ندارد و نشان‌دهنده ضعف کنترل هزینه و ساختار ناکارآمد عملیاتی است.


زیان عملیاتی؛ زنگ خطر جدی
برآیند عملکرد بانک در نهایت به ثبت زیان عملیاتی 20 همتی منجر شده است؛ نکته‌ای کلیدی که نباید زیر سایه ارقام اسمی درآمدها پنهان بماند. تداوم زیان عملیاتی به این معناست که بانک از فعالیت اصلی خود (بانکداری) ارزش اقتصادی خلق نمی‌کند و سود یا زیان نهایی، بیش از آنکه حاصل عملیات باشد، وابسته به عوامل غیرمستمر است.

سود یا زیان؟ مسأله این است
این بانک در 9 ماهه سال جاری 16 همت زیان ناخالص ساخته که این رقم در مدت مشابه سال قبل 11 همت بوده است.باید توجه داشت حتی در صورت ثبت سود خالص (در صورت وجود)، کیفیت این سود محل تردید جدی است. نبود جریان نقد عملیاتی قوی، سهم اندک درآمدهای پایدار و فشار هزینه‌های مالی، همگی نشان می‌دهد سودآوری بانک شکننده و ناپایدار است.
عملکرد ۹ماهه بانک گردشگری بیش از آنکه تصویر یک بانک در مسیر اصلاح را نشان دهد، بازتاب‌دهنده تداوم مشکلات ساختاری، ناترازی منابع و ضعف درآمدزایی پایدار است.
اگرچه رشد اسمی درآمدها می‌تواند در کوتاه‌مدت نگاه‌ها را آرام کند، اما تا زمانی که زیان عملیاتی، هزینه‌های سنگین سود سپرده و ضعف درآمدهای کارمزدی برطرف نشود، نمی‌توان به بهبود واقعی وضعیت مالی بانک امیدوار بود.
بانک گردشگری برای خروج از این چرخه، نیازمند اصلاح جدی مدل کسب‌وکار، کنترل هزینه‌ها و بازتعریف استراتژی جذب منابع است؛ در غیر این صورت، صورت‌های مالی آتی نیز تکرار همین داستان خواهند بود.