۰
۱
روزنامه شرق در گفت‌وگو با اسدالله عسگراولادی، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین، درباره شرایط این روزهای کشور، تحریم های امریکا و رابطه تجاری ایران و چین مصاحبه کرده است.
عسگراولادی: واردکنندگان متخلف را باید شلاق بزنند
بخشی از گفتگو با رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین را بخوانید:
* در مقابل بداخلاقي‌ها يا دهن‌كجي‌هاي آمريكا، سه يا چهار راه بيشتر نداريم، اما مي‌توانيم از آن عبور كنيم. شرط اول عبور از اين شرايط، اتحاد خودمان است؛ مثلا اين فهرست‌هايي را كه مي‌بينيم گاهي منتشر مي‌شود، بايد كنار بگذاريم. اين اختلاف‌ها بايد برداشته شود. يكي مي‌گويد فهرست ندهيد، يكي مي‌گويد فهرست بدهيد.

* فردي 30 ميليون تُن پنير وارد كرده است؛ حال سؤال مي‌شود اين پنير را كجا برديد و چه كرديد. نمي‌خواهم اين حرف را بزنم، اما باید با 10، 15 نفر از متخلفان واقعي برخورد سختی شود و صد، 200 نفر را هم شلاق بزنند، تا اين كارها را نكنند. در غير اين صورت، شرايط درست نمي‌شود و انحراف‌ها ادامه خواهد يافت.

* از لحاظ بين‌المللي نیز سه اصل را بايد رعايت كنيم؛ اول اينكه با همسايگان خود بهتر از اين باشيم. ما با همسايگانمان خوب نيستيم. 15 همسايه داريم كه 10 همسايه ما را دوست ندارند. بايد با چين و هند رفاقت داشته باشيم. يك همسايه شمالي هم داريم كه با ما صاف نيست و بايد صاف بشود.

* روسيه به ظاهر با ايران صاف است، اما در اوپك با ما همراهي نكرد. اين نشان مي‌دهد اين كشور يك ظاهر و باطني دارد. پنج بار با پوتين ملاقات كرديم. رئيس‌جمهور ما رفت شانگهاي، اما هنوز به بازي‌اش نگرفته‌اند و هنوز ناظر تصميم‌سازي‌هاست. ما بايد روابط خود با همسايه‌ها را مديريت كنيم و با كشورهاي بزرگ روسيه، چين و هند رفاقت عميق‌تری داشته باشيم.

* اگر روابط خود با همسايه‌ها را حفظ كرده و سه كشور بزرگ را نگه داريم، به قول مرحوم بهشتي، آمريكا هيچ غلطي نمي‌تواند بكند. اگر اين كارها را نكنيم، بايد نگران چهار نوامبر و خروج آمريكا از برجام باشيم.

* ما 40 سال است در تحريم هستيم. به‌راحتي از تحريم عبور مي‌كنيم، به شرط اينكه خودمان با هم متحد باشيم و همسايه‌هايمان را درك كنيم. از وزير نفت گله‌اي دارم. چند سال پيش در جريان بازديد از آزادگان، اگرچه آقاي زنگنه وزير خوبي است، اما در تلويزيون گفت من چيني‌ها را از آزادگان بيرون كردم.

* بعد از اين سخنان، توتال به‌جاي چين آمد. حالا با اعمال تحريم‌هاي جديد آمريكا، توتال از ايران رفت و چيني‌ها هم حاضر نيستند به ايران بازگردند.
* چه ضرورتي داشت اعلام كنيم چين را از ايران بيرون كرده‌ايم؟ چه لزومي دارد با ذكر دلايل چين را هوا كنيم؟ بايد بدون سروصدا اين كار انجام مي‌شد. سياست يعني اينكه بدون سروصدا كارهاي خود را پيش ببريم.

* چرچيل وقتي سياست‌مداري مي‌كرد، با همه مكاتبه مي‎كرد. با مكاتبه برنده جنگ شد. كسي قدرت نداشت مثل او با مبادله اطلاعات و مكاتبه، آمريكا را وادار به مذاكره كند. ما بايد سياست خاصي داشته باشيم.

* در آن مقطع فرياد زدم درباره چين اين‌گونه رفتار نشود. در برابر بداخلاقي آمريكا بايد لبخند به شرق را بپذيريم. روسیه و چين كشورهاي شرقي هستند كه لبخندشان را پذيرفتيم. اگر بخواهيم از اين تحريم‌هاي بد عبور كنيم، بايد اتحاد خود را حفظ كنيم و دوستي با همسايگان و چند كشور بزرگ را نیز بپذيريم؛ زيرا بايد دو ميليون بشكه نفت بفروشيم.

* معاون‌اول رئيس‌جمهور گفته است: نفت را به بخش خصوصي مي‌دهيم، برويد بفروشيد. اين گفته اصلا درست نيست. 50 تا 60 سال است كه نفت دست فعالان بخش خصوصي نبوده است. بلد نيستيم نفت بفروشيم. اول بايد به ما كار را ياد بدهيد، بعد بگوييد كه نفت بفروشيم.

* مديريت‌هاي ما ضعف دارد. تيم اقتصادي دولت نمره نياورده است. مخصوصا در سال 96 و 97 اصلا نمره نياوردند. اين تيم اقتصادي يا بايد تربيت شود يا آموزش ببيند يا عوض شد. موضوع خيلي ساده است. جنجال ارز درست شده است. شرايط امروز يعني چه؟ به‌راحتي در قيمت ارزي كه در بازار بين پنج تا شش هزار تومان بود، مداخله كرديم و نرخ چهار هزار و 200 تومان را براي آن اعلام كرديم. هدف از اين كار چه بود؟

* اين رفتارها نوعي سوءمديريت است. همان روزي كه براي ارز نرخ دولتي اعلام كردند، رانتي‌ها شروع به فعاليت كردند و ارز چهار هزار و 200 توماني را خريداري كردند و بين شش تا هفت‌ هزار تومان فروختند. چندي پيش هيئت دولت سفري به چين داشت. من در چين خيلي آبرو دارم.

* دو روز قبل به آقاي واعظي، رئيس‌دفتر رئيس‌جمهور پيغام دادم كه من را همراه خود ببرند. پاسخ آمد كه در اين سفر بخش خصوصي را تعريف نكرده‌ايم. با احترام گفتند كه من نيايم. به آنها اعلام كردم كه در اين سفر حتما دست خالي برمي‌گردند. جنجال هم نكردم و تقريبا همين هم شد.
مشاهده نظر مخاطبان
France
به به واقعا چه نوابغی نبض اقتصاد ایران را در دست دارند. کسانی که در تمام عمرشان اولویت اول زندگیشان تجارت شخصی خود بوده است چه دردی از مملکت را دوا خواهند نمود به جز آنکه با واردات بی رویه اجناس چینی کل صنعت کشور را نابود ساختند. اگر از اکثریت صاحبان صنایعی که فعالیت خود را متوقف کردند بپرسید بسیاری همین عدم امکان رقابت قیمتی با اجناس چینی را عامل ورشکستگی خود می دانند. باید اقتصاد و صنعت را به دست افراد با سواد و توانا و دلسوز به حال مردم سپرد تا بلکه اشتباهات گذشته دوباره ترمیم شود و کشور در مسیر پیشرفت قرار گیرد.
تازه ترین اخبار